امروز نيز از نظر علمى ثابت شده كه بيمارى زخم معده و يك سلسله بيماريهاى درونى انسان از ناراحتيهاى روانى و نگرانيها سر چشمه مىگيرد كه حسادت اساس آنها را تشكيل مىدهد . يكى از دانشمندان مىنويسد : « امكان ندارد انسان حسود زندگى سعادت - مندانه‌اى داشته باشد » ! . امام ( ع ) در موارد بسيارى روى اين مسئله پافشارى كرده است : از جمله در سخن 225 همين باب خوانديم كه فرمود « از غفلت افراد حسود نسبت به تندرستى خويش در شگفتم » و در جاى ديگر فرموده : « الحسد داء عياء لا يزول الا يهلك الحاسد او بموت المحسود » : حسد بيمارى مهلكى است كه زايل نمىشود جز به هلاكت حسود يا به مرگ كسى كه در باره‌اش حسد ورزيده شده و نيز فرموده است : « ثمرة الحسد شقاء الدنيا و الاخرة » : « ثمرهء حسادت شقاوت دنيا و آخرت است » . در مورد ديگرى مىفرمايد : سه چيز است كه آرامش براى صاحبش همراه ندارد « الحقد و الحسد و سوء الخلق » « كينه ، حسادت و بد اخلاقى » و نيز مىفرمايد : « رأس الرذائل الحسد » : حسد ريشه تمام بديهاست . در جاى ديگر فرموده : « للّه در الحسد ما اعدله ، يقتل الحاسد قبل ان يصل الى المحسود » : « آفرين بر حسد ! چقدر عادل است ؟ پيش از آنكه به شخص مورد حسد برسد ، حسود را مىكشد » ! و نيز فرموده است : « الحسود كثير الحسرات متضاعف السيئات » : « حسود داراى حسرت فراوان است و گناهان بسيار »